Żeby nie tracić czasu przyglądam się czasowi / 29o42o2o nd.

 

Żeby nie tracić czasu przyglądam się czasowi

W tym celu najlepiej usiąść i nic nie robić

Uważnie wspinam się po niewidzialnej linie

Łączącej pierwszy wdech i ostatnie tchnienie

Inaczej życie zbyt szybko ucieka

A i tak człowiek nie znajduje spełnienia

Więc siedzę na brzegu oceanu powietrza

Który wypełnia całą tę planetę

Widząc jak wpływa do mojego wnętrza

Ożywiając to ciało tlenowym paliwem

Dane mu tyle czasu by rozpoznać iluzję

Że czas nie istnieje

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Google

Komentujesz korzystając z konta Google. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj /  Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj /  Zmień )

Połączenie z %s

Ta witryna wykorzystuje usługę Akismet aby zredukować ilość spamu. Dowiedz się w jaki sposób dane w twoich komentarzach są przetwarzane.