wszystko co kocham pozostawiam tutaj

 

wszystko co kocham pozostawiam tutaj
w przestrzeni serca ze sobā unoszę
tkaninę życia obserwuję z wysoka
oddalajācy się paczłork przez okno
biały samolot zabiera mnie daleko
siedzę w zabawce małego chłopca
który mnie trzyma w uniesionej ręce
(nie ma pomysłu na katastrofę
bo już jest mādry i postanowił
bezpiecznie dowieźć mnie do domu
poza tym szkoda mu niszczyć zabawek)
przyglådam się i rozpoznaję w nim
samego siebie sprzed wielu lat które
ciāgle w umyśle trwajā i uruchamiajā
automatyczny program powrotu do źródeł
nie tylko w czasie ale także poza