Powiem ci jak jest naprawdę

 

Jak instrument muzyczny na którym nikt nie gra

Jak motor który nie jeździ

Jak kościół w którym

Zrobili kawiarnie

Dając tomik poezji

Za podstawkę pod piwo

Nie wiem czy dla poety jest coś gorsze

Niż kiedy nie przychodzą wiersze

Lecz są to tylko dramaty pozorne

Bo nic nie jest tym na co wygląda

Dlatego powiem ci jak jest naprawdę

Niewidzialne przejawia się poprzez widzialne

A widzialne znajduje ukojenie

Tam gdzie nic nie może

Już być powiedziane

 

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s