PODZIEL SIĘ NA DWA

Oddycham głęboko

Jest tęsknota

Wieje samotnością

Nieobecność ludzkich istot

Które i tak

Nic nie Rozumieją

Wieje beznadzieją

Lecz czuję się radośnie

Mam pióro

Pomnożone w skrzydła

Na stelażu z aluminium

I lecę cicho

Pod strzechy

Ludzkich siedzib

Zaglądam

Przewracają się bebechy

Taka tam nuda

Wracam i

Oddycham głęboko

Palę papierosa

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s