mały chłopiec czeka

 

mały chłopiec czeka po lekcjach na swojå mamę
mama się spóźnia już ponad dwie godziny
wszyscy dawno poszli do domu
zamknięto świetlicę
został tylko z woźnā
dobra kobieta stara się go pocieszyć
dała mu do zabawy żołnierzyki
mały chłopiec wyciåga
wielkå chusteczkę do nosa
płacze i nie może przestać
mały chłopiec wyobraża sobie
że coś się stało i że mama zginęła
wydarzył się wypadek
i już jej nigdy nie zobaczy
nie wiadomo gdzie jest tata
on ciågle jest zajęty
tata może zginåł też
a może zginęli razem
mały chłopiec zostanie całkiem sam
i co wtedy będzie
chłopiec jest mały
ale łzy så wielkie
tak jak jego przerażenie
mama spóźniała się zawsze
a tata zawsze jest zapracowany
i ta sytuacja powtarza się wielokrotnie
mały chłopiec czeka na swoich rodziców
u såsiadów lub u krawca w suterenie
wszyscy så dla niego bardzo mili
ale to nie powstrzymuje jego rozpaczy
bezsilności poczucia opuszczenia
ani jego łez
przychodzę do małego chłopca
siadam na ławce obok niego
przez chwilę mnie nie zauważa
potem przyglåda się uważnie
patrzy przez łzy
jakby mnie rozpoznał
jestem najbliższå mu osobå
bliższå niż jego mama i tata
on bardziej czuje
niż może to zrozumieć
że ja to on sam
właściwie to nie padło ani jedno słowo
łzy przestały płynåć
mały chłopiec zobaczył
że to ja się nim zaopiekuję
że jest bezpieczny
będzie robił w życiu
jeszcze bardzo ryzykowne rzeczy
teraz jest mężczyznå
a na końcu linii jego życia
z otwartymi ramionami
będę czekał ja